کلا معلوم بود که چی میشه.مگه اینها میذارن.هرچی میگی بابا یه ذره مراعات کنید مگه به خرجشون میره.من باید همیشه چوب ندونم کاری های اینها رو بخورم.یکی نیست بگه اون موقع که داشتید گندم می کاشتید می خواستید فکر حالا رو هم بکنید .نمیشه که ادم گندم بکاره اما توقع داشته باشه هندونه برداشت کنه.هرچی کاشت همون رو برداشت میکنه.ولی کو گوش شنوا؟؟پاک همه چیز رو بهم ریختن.تازه داشت همه چیز روبراه میشد.حسابی درهمو برهم شدم.دوباره بهم ریختم.کارام عقب مونده اما کو حواس جمع ! تازه یه چیزی هم از ادم طلب کار هم هستن این دیگه خیلی جالبه.یه چیزی هم دستی باید بهشون بدی.اخه چرا باید این همه زور و اجبار باشه؟ مگه من ادم نیستم! من هم حق دارم نفس بکشم.حالا چی کار کنم؟خالا کی حواب گو میشه؟ هیچکس! این جور مواقع که میشه