با همه حس کنجکاوی که نسبت بهش دارم اما باز هم خیلی دوستش دارم.گاهی دوست دارم این حس کاملا از بین بره. انگاری میترسم که بیشتر بدونم .جلاا به عقیده بغضی ها که میگن :عشق داره کورم میکنه.تا واقعیت رو نبینم.
اون دفه رفتارش پشت تلفن خیلی عحیب بود.. البته خیلی هم غیره منتطره.من اون شب چیزی دیدم و حس کردم که اصلا باورم نمیشد.و به نظرم اصلا هم متظاهرانه نیومد.اما یه چیزی که اصلا از روز اول منو جلب این ادم کرد همین اخلاق عادیش بود.همین که زیاد اهل لفاظی مثل بقیه نیست.
وقتی یه چیزی میگه دیگه همونه.دیگه سعی نداره با لفاظی نظر ادم رو جلب کنه.
اصراری هم نداره که چیزی رو به ادم تحمیل کنه..........
حرف های زائد و زیادی هم نمیزنه.........
شاید همین اخلاقش منو جلب کرده باشه.
به نظر ادم شارلاتانی نیماد.شاید هم برای همین هراز بار زنگ نمیزنه.چون قصد قریب نداره.
تا جایی میاد جلو که من میام .اگه من نیام اون هم همون جا توقف میکنه.
با همه این حرف ها من عاشفانه دوستش دارم.
+نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم اردیبهشت 1386ساعت22:12توسط موشک |
|
